Gen. bryg. Mieczysław Boruta-Spiechowicz,
ps. „Kopa”, „Morawski” (1894 -1985)

Urodził się 20 lutego 1894 r. w Rzeszowie. W 1913 r. wyjechał do Belgii. Przebywając w Antwerpii, wstąpił do Związku Strzeleckiego i ukończył kurs podoficerski. Podczas I wojny światowej przedostał się do Krakowa, gdzie wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich, a następnie do Legionów Polskich. W czerwcu 1915 r. został ranny w Bitwie pod Rarańczą. Od marca 1918 r. w II Korpusie Polskim w Rosji. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. w Obronie Lwowa. W 1919 r. awansował na podpułkownika. W 1920 r. walczył w stopniu majora kolejno w 1. Pułku Strzelców, 3. Pułku Strzelców i 9. Pułku Strzelców u gen. Józefa Hallera. We wrześniu 1921 r. mianowano go szefem sztabu 8. Dywizji Piechoty w Modlinie, a w listopadzie objął dowództwo 32. Pułku Piechoty w Modlinie. W sierpniu 1924 r. został awansowany na pułkownika. Był zastępcą szefa sztabu DOK VII w Poznaniu, następnie dowodził 71 Pułkiem Piechoty w Zambrowie. W 1934 r. został mianowany dowódcą 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach. Ostatnim przydziałem była 22 Dywizja Piechoty Górskiej „Podhalańczyków” w Przemyślu, którą dowodził w latach 1936-1939. 19 marca 1936 r. awansowany na generała brygady. We wrześniu 1939 r. mianowany został dowódcą m.in. Grup Operacyjnych „Bielsko” i „Boruta” w składzie Armii Kraków.

Od września 1939 r. dowodził Polską Organizacją Wojskową we Lwowie, które opuścił 12 grudnia 1939 r. z zamiarem przedostania się do Francji. Aresztowany w nocy z 13 na 14 grudnia 1939 r. przez NKWD we wsi Sitno koło Nadwórnej. Więziony był w Stanisławowie, a następnie na Łubiance w Moskwie. Po zawarciu układu SikorskiMajski zwolniony z więzienia. W sierpniu 1941 r. mianowany przez gen. Władysława Andersa dowódcą odtworzonej 5 Dywizji Piechoty. Pod koniec marca gen. Boruta-Spiechowicz zdał dowodzenie 5 Dywizji i udał się do Iranu, gdzie miał kierować wszystkimi oddziałami ewakuowanymi z ZSRS. Przeniesiony do Londynu, a następnie do Szkocji, gdzie od lutego 1943 r. do lipca 1945 r. pełnił funkcję dowódcy I Korpusu Pancerno-Motorowego. Po wojnie, w grudniu 1945 r. powrócił do Polski. Do 1946 r. pełnił funkcję zastępcy szefa Departamentu Piechoty i Kawalerii w Ministerstwie Obrony Narodowej. W lipcu 1946 roku na własną prośbę przeszedł do rezerwy, a następnie w stan spoczynku. W 1964 roku osiedlił się w Zakopanem, gdzie poświęcał się działalności kombatanckiej. Zajmował się sprawami bytowymi swoich byłych żołnierzy, odznaczeniami oraz opieką nad grobami żołnierskimi i pomnikami ku czci poległych. W 1977 r. jeden z założycieli Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO). Zmarł 13 października 1985 r. w Zakopanem i tam został pochowany.

Za swoje czyny bojowe został odznaczony: Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, 7-krotnie Krzyżem Walecznych.

Oprac. Dominika Słomka , FN Lublin

Źródła:

1. Z.Mierzwiński, Generałowie II Rzeczypospolitej, Warszawa 1990.

2. Kister, Mieczysław Ludwik Boruta-Spiechowicz, [dostęp on-line: 15.02.2014] http://www.encyklopedia-solidarnosci.pl/wiki/index.php?title=Mieczys%C5%82aw_Ludwik_Boruta-Spiechowicz

3. Boruta-Spiechowicz Mieczysław, [dostęp on-line: 15.02.2014] http://www.1939.pl/biografie/polacy/boruta-spiechowicz-mieczyslaw/index.html

4. Niezłomny generał. Mieczysław Boruta-Spiechowicz, [dostęp on-line: 15.02.2014] http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=4221224

5. Patron 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. Gen. bryg. Mieczysław Boruta-Spiechowicz, [dostęp on-lin: 15.02.2014] http://www.21bsp.wp.mil.pl/pl/93.html