Jerzy Tadeusz Różański ps. Jur.

 

 

Akowiec, więzień sowiecki (borowiczanin)

Urodzony 23 października 1923 r. w Lublinie. Ukończył Liceum Handlowe im. Vetterów w Lublinie. Podczas nauki w szkole należał do harcerstwa. W lutym 1941 r. wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a następnie do Armii Krajowej. Przeszedł przeszkolenie wojskowe w partyzanckiej podchorążówce. Brał czynny udział w akcjach dywersyjnych Oddziału AK „Brzechwa”: m. in. w wysadzaniu mostu na rzece Tyśmiennicy i w zdobywaniu Lubartowa.

27 lipca 1944 r., po powrocie do Lublina, został aresztowany przez NKWD. Po przesłuchaniach, 6 sierpnia 1944 r., wywieziony samolotem do Moskwy i osadzony w więzieniu na Łubiance. Przewieziony do więzienia Lefortowo. Dzieli celę z Wojewodą Lubelskim Władysławem Cholewą. 28 grudnia 1945 r. został zesłany do łagru nr 179 w Diagilewie k. Riazania, a na początku 1946 r. przeniesiony do łagrów nr 270 Borowicze. Przetrwał skrajnie ciężkie warunki obozowe: głód, mróz i katorżniczą pracę. Powrócił do Polski 27 października 1947 roku. Mimo trudności z podjęciem studiów ukończył Akademię Handlową w Poznaniu i uzyskał tytuł magistra ekonomii. Pracował w Puławskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego. Po przejściu na emeryturę podjął działalność w Związku Sybiraków i mimo ciężkiej choroby zaangażował się w walkę o uprawnienia dla inwalidów – zesłańców do sowieckich łagrów.

Na podst. Księgi Borowiczan t. IV, oprac. Dorota Adach, Związek Borowiczan