Gen. Bronisław Rakowski (1895-1950)

Urodził się 20 czerwca 1895 r. w Szczucinie pod Krakowem. Ukończył Akademię Górniczą w Loeben, później działał w Związku Strzeleckim.

W czasie I wojny światowej walczył w 1 Brygadzie Legionów Polskich i 1 Pułku Ułanów. W 1917 r. internowany w obozie na Węgrzech, przebywał tam do końca wojny. Później uczestniczył w tworzeniu 3 Pułku Ułanów Śląskich. Brał udział także w wojnach: polsko-ukraińskiej i polsko-rosyjskiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym rozwijał swoją wojskową karierę. Studiował w Wyższej Szkole Wojennej i Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie, później był tam wykładowcą taktyki kawalerii. W latach 1931-1836 dowódca 12 Pułku Ułanów Podolskich, natomiast od 1936 szef Wojskowego Biura Historycznego.

W Kampanii Wrześniowej dowodził Sztabem Frontu Południowego i obroną Lwowa. Podczas próby przedostania się na Węgry został schwytany przez NKWD. Został internowany i wywieziony do ZSRS. Więziony na Łubiance w Moskwie.

Uwolniono go na podstawie układu Sikorski−Majski. Został wówczas awansowany do stopnia generała brygady.

Od listopada 1941 r. pełnił funkcję dowódcy Ośrodka Organizacyjnego Polskich Sił Zbrojnych w ZSRS, a następnie kolejno 8 oraz 5 Dywizji Piechoty, wraz z którą przeszedł na Bliski Wschód. W latach 1942-1943 szef sztabu Armii Polskiej na Wschodzie. W sierpniu 1943 r. mianowano go dowódcą 2 Brygady Pancernej II Korpusu Polskiego, z którą wyruszył na front włoski. Żołnierze podlegający Rakowskiemu przeszli szkolenie w Palestynie i w Egipcie. Brali udział we wszystkich słynnych bitwach, pełniąc rolę swoistego tarana pancernego dla II Korpusu Polskiego. W latach 1945-1947 Bronisław Rakowski dowodził 2 Warszawską Dywizją Pancerną, w którą, w związku z napływem ochotników, przekształcono wcześniejszą 2 Brygadę. W skład tej Dywizji wszedł również 12 Pułk Ułanów Podolskich, który odznaczył się podczas bitwy o Monte Cassino.

Po demobilizacji Bronisław Rakowski wyjechał do Argentyny. Napisał liczne prace o historii i taktyce kawalerii.

28 grudnia 1950 r. zmarł w Buenos Aires. Został pochowany na Cmentarzu Ezpeleta w Quilmes.

Został odznaczony m.in. Złotym i Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, ośmiokrotnie Krzyżem Walecznych, Orderem Polonia Restituta i Złotym Krzyżem Zasług z Mieczami.

Oprac. Katarzyna Maciąg, FN Lublin

Źródła:

1. Z. Mierzwiński, Generałowie II Rzeczypospolitej, Warszawa 1990.

2. J. Reuter, Generał Bronisław Rakowski, [dostęp on-line: 15.02.2014] http://tarnowskikurierkulturalny.blox.pl/2012/12/General-Bronislaw-Rakowski.html

3. Bronisław Rakowski, [dostęp on-line: 15.02.2014] 2korpuspolski.pl.tl/Gen-.--Bronis%26%23322%3Baw-Rakowski.htm

4. Bronisław Rakowski, [dostęp on-line: 15.02.2014] pl.wikipedia.org/wiki/Bronisław_Rakowski