Kolejny raz 1 marca uczciliśmy Niezłomnych Żołnierzy Wyklętych. W Lublinie od rana po późne popołudnie miały miejsce uroczystości zawarty w programie obchodów – przedstawiony tu pod https://fundacjaniepodleglosci.com.pl/bez-kategorii/dzien-pamieci-niezlomnych-zolnierzy-wykletych/
Były to: Mogiła–Pomnik Zamordowanych na Zamku Lubelskim w latach 1944-1954 na cmentarzu przy ul. Unickiej

• Tablice pamiątkowe w bramie Zamku Lubelskiego (Muzeum Narodowe w Lublinie)
• Pomnik ZAPORCZYKÓW na Placu Zamkowym
• „Golgota Męczeństwa Narodu Polskiego” przy kościele Świętego Michała Archanioła upamiętniająca rodaków, którzy swoje życie poświęcili za wolność naszą i naszej Ojczyzny, w tym Niezłomnych Żołnierzy Wyklętych.
  Tu miały miejsce główne uroczystości z ceremoniałem wojskowym i oczywiście udziałem kompanii honorowej WP. Po Mszy św. odbył się Apel Pamięci i oddana została Salwa Honorowa ku czci Bohaterów II podziemia (antykomunistycznego).
• Pomnik Żołnierzy NSZ (przy rondzie Narodowych Sił Zbrojnych)
• Pomnik Zrzeszenia WiN (przy rondzie WiN)
  Poczet sztandarowy, kompanię honorową i warty w ww miejscach wystawiła 2 Lubelska Brygada Obrony Terytorialnej im. mjr. Hieronima Dekutowskiego ps. Zapora, na czele z z-cą dowódcy płk. Krzysztofem Krawczykiem.
  Dziękujemy również niezawodnym obrońcom naszych granic z Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej na czele z komendantem PSG Lublin płk. Dawidem Krztoniem.
  Uczestniczył on w uroczystościach od początku na cmentarzu przy Unickiej, w miejscu upamiętnienia ale i spoczynku wielu spośród naszych bohaterów. Niestety wielu jeszcze pomordowanych na Zamku Lubelskim i porzuconych w bezimiennych dołach śmierci właśnie na tym cmentarzu nadal nie zostało odnalezionych, ale wysiłki trwają.
  Może z racji na niedzielę frekwencję można określić, że była raczej kadrowa… Po zakończeniu obchodów w Lublinie przedstawiciel Fundacji Niepodległości udał się w miejsca związane z ostatnim (w sensie najdłużej walczącym) Niezłomnym Żołnierzem Wyklętym sierż. Józefem Franczakiem ps. „Laluś”. Tradycyjnie zapalił białe i czerwone znicze w Piaskach pod pomnikiem przy cmentarzu komunalnym oraz na jego grobie, a także pod krzyżem przy miejscu gdzie zginął – został zastrzelony – w obławie w Majdanie Kozic Górnych 21 X 1963 r. Wzruszające było spotkanie tam ludzi, którzy podobnie jak my przyjeżdżali ze zniczami i chwilę zadumywali się w modlitwie za „Lalusia” i wszystkich naszych bohaterskich partyzantów. Sierż. J. Franczaka uczciliśmy również pod jego pomnikiem w Świdniku (przy rondzie).

Fotorelacja z wydarzeń tego dnia w Lublinie, Piaskach, Świdniku na tej stronie w zakładce Galeria:
https://fundacjaniepodleglosci.com.pl/galeria/dzien-pamieci-niezlomnych-zolnierzy-wykletych-na-lubelszczyznie/

Tegoroczne ferie zimowe w Muzeum 24. Pułku Ułanów w Kraśniku – stanowiącym oddział Muzeum Narodowego w Lublinie – zakończył pokaz broni historycznej i współczesnej zorganizowany we współpracy z Klubem Strzeleckim TG Sokół. Uczestniczył w nim – był jednym z prelegentów – członek Fundacji Niepodległości z Grupy Edukacji Historycznej Robert Michalak. Przy okazji zaprezentował również kilka eksponatów ze „zbrojowni” Muzeum Polskich Sił Zbrojnych (na Zach.) w Lublinie, naszej Fundacji.
Dzięki pasjonatom z Panem Prezesem Michałem Kołbukiem na czele wysłuchano prelekcji dotyczącej militariów, a także umundurowania i wyposażenia żołnierzy 2 Korpusu Polskiego gen. Andersa oraz „Maczkowców” – 1 Dywizji Pancernej PSZ na Zach.
Podjęto także tematy związane z obronnością oraz tradycjami niepodległościowymi, które kultywuje Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Urzędowie. (Robert jest również członkiem TG „Sokół”, instruktorem strzeleckim).
Bardzo ciekawe i owocne spotkanie przybliżyło nie tylko niezwykłą pasję członków Klubu, ale stanowiło także możliwość do licznych rozmów. Mamy nadzieję, że zaowocują one podniesieniem zdolności proobronnych i większym zaangażowaniem w nie w powiecie kraśnickim. Dzieje oręża polskiego, tradycje patriotyczne i gotowość do obrony niepodległości są silne na ziemi lubelskiej.
Kilka zdjęć z wydarzenia autorstwa przedstawiciela FN, poniżej – czytaj więcej: – w rozwinięciu tej informacji.

29 lutego 1768 r. szlachta polska zawiązała w Barze na Podolu (obecnie Ukraina) insurekcję. Walka o gasnącą niepodległość Rzeczypospolitej ściśle związana była z obroną wiary katolickiej. Pomimo formalnej niepodległości było to de facto pierwsze z wielkich powstań narodowych (wraz z późniejszymi Insurekcją Kościuszkowską oraz Powstaniami Listopadowym i Styczniowym). Rzeczpospolita była już terenem panowania wojsk rosyjskich swobodnie stacjonujących w jej granicach i to właśnie głównie z nimi walczyli Konfederaci. W walkach tych Konfederaci wsławili się kolejną (po czasach Potopu Szwedzkiego) obroną Jasnej Góry (do II poł 1772 r.). Upadek zrywu niepodległościowego przypieczętował i tak już przesądzony – moskale i prusacy oraz niemcy potrzebowali tylko pretekstu – pierwszy rozbiór Rzeczypospolitej. (Nastąpił on w 1772 roku i wiązał się z utratą 1/3 państwa – 30% terytorium i 35% ludności). To właśnie szok wywołany tymi wydarzeniami spowodował próby ratowania kraju w postaci Sejmu Czteroletniego (w latach 1788 – 1792) oraz uchwalenie Konstytucji 3 Maja (1791).

Poniżej PIEŚŃ KONFEDERATÓW BARSKICH:
Autorem „Pieśni Konfederatów Barskich” jest Juliusz Słowacki, powstała jako część dramatu „Ksiądz Marek”. Melodię napisał wiele lat później Andrzej Kurylewicz na potrzeby inscenizacji spektaklu „Beniowski” w reż. Adama Hanuszkiewicza (premiera 13 marca 1971).